Układ pokarmowy - porady, zalecenia, zioła, preparaty

« Wstecz

Choroby przewodu pokarmowego.

Ostry nieżyt żołądka, błędy dietetyczne, zatrucia pokarmowe
     Zapalenia błony śluzowej żołądka dzielimy na ostre i przewlekłe. Ostre są powodowane przez błędy dietetyczne, alkohol, leki. Przewlekłe powodowane są przez infekcje Heliccobacter pylon, zarzucanie żółci do żołądka lub przyczyny autoimmunologiczne. Postać ostra rozpoczyna się nagle i trwa zwykle krótko. Jak leki podaje się preparaty osłaniające, przeciwzapalne, rozkurczowe, przeciwbólowe i zioła w formie naparów. Postaci przewlekłe mogą trwać latami i leczymy je głównie ziołami.

Zalecenia praktyczne:

1. Stosować głodówkę 1-2 dni i w tym czasie pić tylko napary z ziół, leżeć.
2. Pić płyny nie słodzone, unikać alkoholu.
3. Zaleca się kleiki, sucharki, ryż, czerstwe pieczywo.
4. Jeść w małych ilościach kilka razy dziennie pokarmy łatwo strawne, unikać smażonego.
5. Zaleca się również mieszankę ziołową Tannosan, gdy chorobie towarzyszy ostra biegunka (na szklankę ciepłej wody wsypać 1-2 łyżeczki ziół, gotować pod przykryciem 5-10 min., odstawić na 10-20 min., pić 2 razy dziennie ciepłe, po szklance).
6. Stosować właściwy dobór składników pokarmowych - dodawać dużo przypraw ziołowych - przy postaci przewlekłej.
7. Pomidory jeść sparzone gorącą wodą i obrane ze skórki (dotyczy to zwłaszcza małych dzieci).
8. Stosować roztwór miodu, jak przy niedokwaśności.
9. Pić przez cały dzień, małymi łykami, moje zioła na schorzenia gastryczne - w postaci ostrej lub 2 razy dziennie postaci przewlekłej. W postaci przewlekłej wskazane jest picie przed jedzeniem, zwłaszcza obiadu, moich kropli poprawiających trawienie (klasztornych).

Choroba wrzodowa żołądka i dwunastnicy
     Choroba wrzodowa żołądka i dwunastnicy jest schorzeniem dość powszechnym. Polega na powstaniu ubytku ściany żołądka bądź dwunastnicy, który przechodzi poza warstwę błony śluzowej i dociera do warstwy mięśniowej lub też przebija na wylot ścianę przewodu pokarmowego. Wedle najnowszych badań jest to schorzenie o wieloczynnikowej genezie, choć dużą rolę przypisuje się bakterii Heliccobacter pylori. Częściej chorują mężczyźni. Występuje zwykle między 20 a 50 rokiem życia, choć spotyka się je też u dzieci i osób starszych. Występuje częściej wiosną i jesienią. Leczenie farmakologiczne polega na podawaniu leków zobojętniających kwas solny, przeciwzapalnych, osłaniających błonę śluzową oraz specyfików syntetycznych.

Zalecenia praktyczne:

1. Nie palić papierosów, gdyż mogą doprowadzić do raka żołądka.
2. Zobojętniać kwaśny sok żołądkowy przez spożywanie co godzinę kawałka suchara.
3. Uregulować tryb życia, gdyż pośpiech i stres szkodzą.
4. Nie wystarczy tylko leczyć chorobę wrzodową, nie mniej ważne jest zapobieganie jej powstawaniu. Korzystać w sposób racjonalny z urlopów.
5. Stosować alkoholowy roztwór propolisu (3 razy dziennie po 15 kropli) - jeśli nie ma uczulenia.
6. Jeść gotowaną, słodką kapustę.
7. Wieczorem jeść kaszę gryczaną z kwaśnym mlekiem - unikać słodkiego mleka.
8. Obserwować czy nie występuje smoliste zabarwienie stolca. Może to świadczyć o pęknięciu i krwawieniu wrzodu, należy wówczas natychmiast udać się do lekarza.
9. Stosować roztwór miodu najlepiej z dodatkiem pyłku pszczelego i propolisu - 2 łyżki stołowe rozmieszać w szklance ciepłej przegotowanej wody (temp. poniżej 40 °C) lub naparu z moich ziół na schorzenia żołądka i dwunastnicy. Pić co najmniej na godzinę przed posiłkiem, małymi łykami - powoduje to zwiększenie wydzielenia śluzu przez ściankę żołądka.

Stany zapalne i owrzodzenie jelita grubego
Do najważniejszych schorzeń jelita grubego należą: nadwrażliwość jelita grubego, zapalenia, zaburzenia w ukrwieniu, uchyłkowatość. W omawianym schorzeniu oprócz stanu zapalnego występują zaburzenia ruchowe jelita grubego.
W warunkach prawidłowych w okrężnicy zachodzą dwa rodzaje ruchów: jedne powodują przesuwanie się zawartości jelita w obu kierunkach na niewielkich odcinkach, drugie tzw. perystaltyczne, przemieszczają kał w kierunku odbytu.
Leczenie opiera się głównie na stosowaniu diety bogatoresztkowej, w wypadku uchyłkowatości, wzbogaconej otrębami. Dieta ta zawiera dużo błonnika, tj. substancji roślinnej, która nie wchłania się w przewodzie pokarmowym i reguluje czynności ruchowe jelita grubego. Zaleca się spożywanie chleba razowego, dużej ilości jarzyn, owoców i kasz, szczególnie gryczanej. Nie przyzwyczajać się do przyjmowania leków przeczyszczających.
Uwaga! Przy zapaleniu jelita grubego, zalecana jest dieta z małą zawartością błonnika, oparta o pieczywo białe, z wyłączeniem diety bogatoresztkowej.

Zalecenia praktyczne:

1. Korzystać z wakacji, urlopu, zmiany miejsca zamieszkania na 2-3 tygodnie.
2. Ograniczyć palenie papierosów, fajki, cygar.
3. Dbać o codzienne wypróżnienie.
4. Jeść na kolację nie chemizowane ziemniaki z kwaśnym mlekiem.
5. Pić soki owocowe i jarzynowe, unikać tłuszczów zwierzęcych i bigosu.
6. Prowadzić ruchliwy tryb życia i wykonywać lekką pracę.
7. Pić moje zioła na owrzodzenia żołądka, dwunastnicy jelit i jelita grubego.
8. Spożywać pokarmy z dużą zawartością błonnika.
9. Stosować moje krople uspokajające 1-2 razy dziennie 2,5 ml.

Wzdęcia
Na powstanie tej dolegliwości składa się wiele czynników, które zakłócają prawidłowe trawienie, powodują nadmierną fermentację w żołądku i jelitach. Często przy zażywaniu niektórych leków występuje silna fermentacja w przewodzie pokarmowym oraz wzdęcia na skutek nagromadzenia w jelitach gazów.
Zioła są pomocne w zwalczaniu wzdęć, ponieważ działają one rozkurczowo na mięśnie gładkie jelit, bakteriobójczo oraz pobudzają wydzielanie soku żołądkowego. Takie same działanie mają liczne krajowe przyprawy ziołowe (np. kminek, bazylia, seler, cebula, gorczyca) oraz zagraniczne (np. cynamon, imbir, pieprz).
Aby skutecznie zapobiegać wzdęciom, należy w sposób umiarkowany, lecz stały, używać dostępnych przypraw ziołowych.

Zalecenia praktyczne:

1. Nie jeść pokarmów tłustych i smażonych.
2. Unikać pokarmów trudno strawnych i zup grochowych.
3. Jeść pokarmy czyste, świeże, dobrze ugotowane; spożywać je powoli.
4. Unikać zimnych potraw i napojów.
5. Unikać pokarmów wzdymających, mrożonych, konserwowanych, starych.
6. Właściwie dobierać składniki pokarmowe w posiłkach. Desery jadać 20-30 min. po drugim daniu.
7. Leki zażywać tylko według zaleceń lekarza, zawsze popić herbatą (nie na sucho).
8. Stosować napar z kwiatów rumianku, owoców anyżu lub owoców kopru włoskiego dla niemowląt i małych dzieci.
9. Unikać pokarmów nadpsutych i fermentujących.
10. Nie jeść sałatek warzywnych z majonezem.
11. Zażywać krople klasztorne O. Grzegorza poprawiające trawienie - pół łyżeczki na kieliszek wody (przed obiadem) oraz zioła dla dzieci i matek karmiących Bobonisan.
12. Starać się jeść wolno.
13. Stosować moje zioła na wzdęcia zwane też ziołami dla dzieci BOBONISAN 2 x dziennie po 1 szklance dziennie.
14. Używać miodu z dodatkiem prawoślazu i olejku koprowego.

Kamica pęcherzyka żółciowego
Choroba ta związana jest z obecnością w pęcherzyku żółciowym lub drogach żółciowych złogów w postaci kamieni utworzonych z cholesterolu lub barwników żółciowych z domieszką wapnia. Kamienie żółciowe, zwłaszcza pojedyncze cholesterolowe, nie sprawiają dolegliwości, najczęściej jednak dołączają się zmiany zapalne i objawy w postaci napadów bólowych (kolka). Zamknięcie dróg żółciowych kamieniem może wywołać żółtaczkę. Częściej chorują kobiety w okresie przekwitania. Kamica jest chorobą przewlekłą, mającą często ostry przebieg. Do typowych objawów należą: gwałtowny napad bólów w nadbrzuszu, bardzo często spowodowany spożyciem tłustych pokarmów. Leczenie kamicy żółciowej może być zachowawcze lub operacyjne, zależnie od stanu choroby.
W lżejszych przypadkach pomocne mogą być zioła, ponieważ działają rozkurczowo i tym samym zmniejszają ból oraz ułatwiają przepływ żółci, łagodzą stan zapalny, mają również właściwości bakteriobójcze i pobudzają wątrobę do zwiększonego wytwarzania żółci, poprawiają trawienie.

• Dieta w leczeniu kamicy pęcherzyka żółciowego i dróg żółciowych.
• Nie spożywać mięs tłustych, mrożonych i smażonych, tłustych ryb, tłustych wędlin i wątróbki.
• Przeciwwskazane są ciastka z kremem, torty, czekolada.
• Odradzam również picie kawy prawdziwej, kakao, tłustego mleka, silnie gazowanych napojów, piwa, wina, alkoholi.
• Unikać należy żółtek jaj, serów żółtych, topionych oraz serów poddawanych procesowi fermentacji.
• Wyłączyć trzeba warzywa i owoce wzdymające, czyli groch, fasolę, cebulę, czosnek, rzodkiewkę, grzyby, gruszki, winogrona, agrest, migdały, orzechy.
• Z przypraw należy unikać papryki i musztardy.
• Zadowalać się mlekiem odtłuszczonym, bawarką, kawą zbożową z mlekiem, rozcieńczonymi sokami owocowymi, słabą herbatą, naparami z rumianku i mięty.
• Wskazane jest mięso chude cielęce, gołąb, chude ryby, wędliny o małej zawartości tłuszczu.
• Spożywać warzywa: ziemniaki, marchew, buraki, pomidory bez skórki, potrawy z karczochów. Należy jeść potrawy jarskie, urozmaicone, lekkostrawne.
• Potrawy podaje się ciepłe, zupy i sosy sporządza się na wywarach warzywnych i podprawia się zawiesiną z mąki i mleka.
• W kamicy żółciowej ważne jest również, aby posiłki jeść często, ale w małych objętościowo porcjach.

Zalecenia praktyczne:

1. Jeść suszone śliwki (rozmoczyć 5-6 sztuk w szklance wody) raz dziennie rano.
2. Jeść często kaszę gryczaną z kwaśnym mlekiem, dbać o regularne wypróżnianie.
3. Pić często kompoty z jabłek i porzeczek (nie przesładzać).
4. Stosować jednodniowe głodówki raz w tygodniu. Pić w tym dniu napary ziołowe, np. z liścia poziomki lub z ziela dziurawca.
5. Przyjmować moje krople "Klasztorne" - jeden do trzech razy dziennie po pół łyżeczki przed jedzeniem, w zależności od nasilenia objawów chorobowych.
6. W razie pogorszenia należy zdecydować się na operację, lecz musi o tym zadecydować lekarz.

Ostrukcje, czyli zaparcia lub zatwardzenie
     Zaparcia są to zaburzenia przewodu pokarmowego, pokarmowego następstwie których dochodzi do przedłożenia czasu wchłaniania pokarmów pokarmów jelitach i do opóźnionego wydalania mas kałowych z odbytnicy. Ze względu na częstość tego schorzenia oraz różnorodność czynników, które biorą udział w jego powstawaniu, zaparcia stanowią trudny problem diagnostyczny oraz terapeutyczny dla lekarza. Zaparcia dzielimy na: przypadkowe, na wywołane zmianami organicznymi w jelitach oraz przewlekłe i nawykowe. Zioła mogą okazać się szczególnie pomocne, zwłaszcza w leczeniu zaparć nawykowych.

Zalecenia praktyczne:

1. Pić często wieczorem kwaśne mleko z cynamonem i przegotowaną wodą.
2. Zjadać przed snem 2 - 3 jabłka.
3. Chodzić wieczorem na spacery lub trochę popracować.
4. Unikać słodyczy lub czekolady.
5. Unikać tłustych, smażonych mięs. Jeść dużo jarzyn i owoców.
6. Jeść zupy jarzynowe, owocowe i mleczne.
7. Unikać zdenerwowania, stresów i lęków.
8. Nie hamować odruchów wypróżnienia.
9. Nie stosować za często i za dużo leków przeczyszczających.
10. Unikać siedzącego trybu życia.
11. Nie stosować za często lewatywy.
12. Jadać pieczywo razowe, otręby pszenne.
13. Gdy zaparcia nie ustąpią po 2 tygodniach, mimo leczenia ziołowego, udać się do lekarza.
14. Suszone śliwki (3-4 sztuki) namoczyć na noc w przegotowanej wodzie, którą wypijać rano. Metoda polecana obłożnie chorym, cierpiącym na przewlekłe zaparcia.

Nadwaga
     Otyłość jest zaburzeniem przemiany materii, powodującym nadmierny wzrost ciężaru ciała, wskutek gromadzenia się tłuszczu w organizmie. Otyłość może pojawiać się w każdym okresie życia.. Duże znaczenie w powstawaniu otyłości przypisuje się przekarmieniu we wczesnym dzieciństwie i później, natomiast o wiele rzadziej zaburzeniom, które sprzyjają zwiększeniu zawartości tłuszczu w organizmie.
Następstwami otyłości mogą być: cukrzyca, nadciśnienie tętnicze, zawały, żylaki, choroby stawów.
     Leczenie farmakologiczne ma mniejsze znaczenie. Zioła też są pomocne w leczeniu, ponieważ regulują przemianę materii, ułatwiają wydalanie zbędnych szkodliwych związków z mocze i kałem, pomagają organizmowi w prawidłowym wykorzystaniu związków cukrowych, również skrobi.

Zalecenia praktyczne:

1. Jeść mało potraw mącznych, pieczywa, ziemniaków, cukru, czekolady, sosów.
2. Uregulować sferę psychiczną najlepiej psychologa.
3. Jeść 3- 4 razy dziennie pokarmy niskokaloryczne, nigdy do syta.
4. unikać w pożywieniu niewłaściwego doboru składników pokarmowych.
5. Do godziny 12.00 spożywać jedynie świeże owoce i pić wodę.
6. Nie stosować samemu żadnych cudownych diet, często zawodzą i szkodzą. Być pod kontrolą lekarza dietetyka, otyłości nie lekceważyć.
7. Należy zwalczać i usuwać zaparcia.
8. Odchudzać się powoli i długo, bowiem szybkie odchudzanie się szkodzi zdrowiu. Spożywać dużo owoców, zgłasza jabłek.
9. Chodzić codziennie na wieczorne przechadzki, zażywać dużo ruchu, po powrocie nie jeść. Powoli zwiększać wysiłek w kolejne dni. Samo zmniejszenie kaloryczności posiłków nie wystarczy do zmniejszenia wagi.
10. Nie przekarmiać dzieci, ograniczyć im słodycze (uwaga na babcie).
11. stosować jednodniowe głodówki raz w tygodniu.
12. Chory na otyłość nie powinien pić w dużych ilościach soków owocowych, lepiej zjadać owoce w całości, natomiast pić wodę mineralną.
13. Korzystać z tabel kaloryczności produktów żywnościowych.
14. Obliczyć należną masę ciała i dążyć do niej.
15. Ani sama dieta, ani sam wysiłek nie przyniesie trwałych skutków. Należy łączyć wysiłek fizyczny z dietą.

Cukrzyca
     Cukrzyca polega na zaburzeniach gospodarki cukrowej, które prowadzą do zawyżenia cukru w surowicy krwi. Cukrzycę pierwotną dzielimy na dwa typy. Typ I - cukrzyca insulinozależna - występuje głównie u ludzi młodych. Typ II - cukrzyca insulinoniezależna - chorują na nią głównie osoby starsze - 80% tych chorych cierpi na otyłość. Występują też inne, rzadsze, rodzaje cukrzycy.
     U chorych na cukrzycę typu II, z których większość ma nadwagę, najważniejsza jest normalizacja masy ciała. Jeżeli ten warunek zostanie spełniony, często zbędna staje się farmakoterapia.
 U chorych na cukrzyce typu i, charakteryzujących się najczęściej prawidłową lub zmniejszoną masą ciała, należy optymalnie zgrać leczenie dietetyczne z insulino terapią.
Celem takiego postępowania jest osiągnięcie prawidłowego stężenia cukru we krwi. W razie stosowania konwencjonalnej insulinoterapii czas i wielkość posiłków muszą być dostosowane do dawek insuliny, tzn. że po wstrzyknięciu insuliny należy bezwzględnie spożyć planowany posiłek, aby zapobiec hypoglikemii tj. obniżeniu poniżej normy poziomu cukru we krwi.

Zalecenia praktyczne:

1. Dieta cukrzycowa:
   Posiłki powinny być niewielkie i częste - dieta powinna składać się: 15% z białka, 25% z tłuszczy, w 60% węglowodanów.
   Zalecane białka to chude mięso (drób, cielęcina, króliki), ryby, białko roślinne (soja, fasola, orzech), tłuszcze roślinne w postaci olejów zawierających nienasycone kwasy tłuszczowe. Zrezygnować należy z tłuszczu zwierzęcego, w wyjątkowych sytuacjach można spożywać niewielkie ilości masła. Zalecane są węglowodany znajdujące się w owocach i jarzynach. Ważne jest, aby chory spożywał dużo owoców zawierających błonnik, gdyż wydłuża on okres wchłaniania węglowodanów z przewodu pokarmowego.
   Szczególnie zalecanymi owocami przy cukrzycy są: grejpfruty, arbuzy, truskawki, cytryny, pomarańcze, jabłka. Należy unikać owoców suszonych, jak suszone jabłka, śliwki czy rodzynki. Z warzyw szczególnie można polecić kalarepę, ogórki, pomidory, por, paprykę, które można spożywać bez ograniczeń, kalafior, kapustę białą, czerwoną, włoską oraz buraki można również spożywać w dużych ilościach, ale w ich przypadku trzeba liczyć kalorie.
   Chory na cukrzycę przestrzegać powinien diety przeciwmiażdżycowej. Równie ważne jak dieta jest stała aktywność fizyczna, np. długie marsze - są one zdrowsze od biegów. W początkach cukrzycy może to wystarczyć za całe leczenie.
2. Nie pić alkoholu, nie palić papierosów.
3. Unikać skaleczeń, przeziębień, infekcji, gdyż jest trudne gojenie.
4. Nosić zawsze przy sobie legitymację cukrzyka.
5. Pić krople geriatryczne i nalewkę czosnkowo - ziołową.
6. Regularnie badać poziom cukru we krwi i moczu.
7. Dostosować dietę i dawki leków do tego poziomu.
8. Nawet nieznaczne, ale stałe podwyższenie poziomu cukru we krwi powoduje duże z niszczenia w obrębie naczyń krwionośnych.
9. Stosować moje zioła na cukrzycę.

Cardiobonisol - poprawia ukrwienie organizmu
Chitobon - ułatwia utrzymanie diety bezcukrowej
Venobon - poprawia ukrwienie, które jest upośledzone w cukrzycy
Oculobon - chroni oczy przed uszkodzeniem

Jelito Drażliwe